Klas 4 - Leesautobiografie

Ik kan me geen tijd herinneren waar ik niet werd voorgelezen of zelf las. Van jongs af aan lazen mijn ouders aan mij voor. Ze lazen vooral veel sprookjes voor. Het boek dat ik me het beste herinner is Peter Pan. Dat was mijn favoriete sprookje. Ik heb dat verhaal zo vaak voorgelezen gehad dat ik het helemaal uit mijn hoofd op kon zeggen. Er is zelfs een video van mij toen ik klein was waarbij ik in Frankrijk op en neer spring op het bed terwijl ik het verhaal opzeg.

De liedjes waar ik altijd naar luisterde waren vooral K3 liedjes. Ik ben ook naar meerdere optredens geweest van hun. Ook luisterde ik veel naar Ernst en Bobbie.

Ik heb drie jaar op een basisschool in Zaandam gezeten. Ik herinner me daar niet veel meer van. Vanaf groep vier zat ik in Gorinchem op een basisschool. De lerares las vooral 'Mees Kees' voor. We vonden het altijd heel leuk, want voorgelezen worden was beter dan taaloefeningen maken. Rond groep 6/7 las de lerares nog steeds wel voor, maar minder. Ze begon met en het voorlezen van spannende en misschien zelfs horrorverhalen. Zo ben ik geïntroduceerd tot dat genre.  

Op de basisschool las ik niet echt in een bepaald genre. Ik was in ieder geval niet een van de meisjes die alleen 'Hoe Overleef Ik...' boeken las. Dingen die me aanspraken waren de bovennatuurlijke elementen en de spanning. 

Ik kan me alleen een paar boeken van groep 6/7/8 herinneren. Ik weet dat ik in groep zes een boekbespreking deed over een boek uit de 'Charmed' serie (gebaseerd op de tv serie). De lerares vond dat dat boek te ingewikkeld was voor de klas om te begrijpen, dus in groep zeven moest het een makkelijker boek zijn. Ik koos toen voor de 'Hopeloze Heks'. In groep acht las ik 'Nachtverhaal'. Dat was gewoon een boek uit de kast van school. Het was over elfen en kabouters etc. Ik had een fantastische powerpoint gemaakt en kreeg aftrek omdat die te afleidend was terwijl ik praatte. 

Toen ik op het voortgezet onderwijs kwam kreeg ik een iPad. Zo werd ik geïntroduceerd tot het brede aanbod aan series online. Na zeven seizoenen gekocht te hebben van Buffy The Vampire Slayer was ik zo'n beetje blut, dus gratis series online kijken was een verademing. Het begon met fantasie. Veel vampieren, weerwolven en bovennatuurlijke dingen. Ik kwam er toen achter dat dingen vaak gebaseerd zijn op boeken en zo ging ik steeds meer lezen. 

Ik begon met het lezen van de boeken van The Vampire Diaries. De boeken liepen echter anders als de serie, dus daar stopte ik al snel mee. Toen begon ik de 'The Mortal Instruments' serie te lezen. Ook las ik het boek 'Zielen' en wacht ik nog steeds op het vervolg daarvan, die er waarschijnlijk nooit zal komen. 

Nog steeds spraken de eigenschappen van het bovennatuurlijke en de spanning mij aan. Boeken lees je om even niet aan het dagelijkse leven te denken en fantasie doet daar een schepje bovenop. 

Vooral boeken over dagelijkse onderwerpen zoals scheiding, terminale ziektes en oorlog spraken mij niet aan. Nog steeds niet trouwens. Die onderwerpen worden we dagelijks al genoeg mee geconfronteerd.

Ik las graag, maar ik keek ook graag series. Ik zocht een dus een balans ertussen. Ik hield er niet van als ik maar twintig pagina's tegelijk kon lezen. Het liefst las ik een boek in een keer uit. Daarom las ik vaak meer in de weekenden en in de vakanties. Series kon ik makkelijk tussen het huiswerk door kijken. 

Wat mij eerst altijd aansprak ik het boek was veel fantasie en spanning. Naarmate ik ouder werd begon ik het steeds belangrijker te vinden dat een boek goedgeschreven karakters had met interessante relaties. Als een boek wordt geschreven om een bepaald persoon heen, en die persoon is vervelend, dan heb ik al geen zin meer om heel een boek over hem/haar te lezen. Ook vind ik liefdes driehoeken zwaar irritant. Als het niet belangrijk is voor het plot, of de verhaallijn vordert, dan vind ik dat het geheel uit het boek hadden kunnen weglaten. 

Ik ben ook steeds meer geïnteresseerd geraakt in boeken die zich in het verleden afspelen. Als je mijn leesautobografie van klas twee leest, staat er dat ik niet hou van boeken die zich in het verleden afspelen. Dit is dus verandert over de jaren heen. Vaak zijn de boeken het beste als de schrijver zich echt verdiept heeft in die tijd. Als ze het verhaal schrijven rondom echte geberutenissen in de geschiedenis. Zo ben je fictie aan het elzen, maar leer je er toch iets van. 

Vandaag de dag lees ik boeken waarbij ik enthousiast word zodra ik hoor waarover ze gaan. Ik lees nu de 'Skammerens Børn' serie in het Engels (die is van origine Deens). Het verhaal speelt zich af in het verleden, heeft interessante hoofdpersonen en wisselt van perspectief. Ook lees ik de 'Outlander' serie. Die gaat over Schotland in 1700 en de oorlog tussen de Jacobites en de clans. Binnenkort ga ik ook het boek Victoria van Knut Hamsun lezen. Dat speelt zich ook af in het verleden en is vaag gebaseerd op Romeo en Juliet. Dat is lang niet alles, maar ik ga niet alles opnoemen. Ik lees dus aardig veel. 

Ik blijf graag dezelfde onderwerpen lezen als die ik nu lees, maar vaak zijn ze moeilijk te vinden van Nederlandse schrijvers. Ik zal mijn leessmaak dus moeten verbreden en een keer een ander genre moeten proberen. Spanning is een ding wat ik niet snel zal opgeven als het erop aankomt. Als een boek niet spannend is, of onverwachte momenten heeft, dan houdt het waarschijnlijk niet mijn aandacht erbij. Gelukkig zijn er genoeg spannende, Nederlandse boeken. 

 

Ik denk dat ik zo rond niveau vier zit. Ik wil later misschien schrijfster worden, dus verschillende verteltechnieken en complexe karakters spreken mij wel aan. Ook is teksten analyseren erg handig als je later zelf teksten wilt schrijven. Cultuurhistorische geschiedenis spreekt mij ook aan. Vaak als ik iets lees word ik automatisch geïnteresseerd in die tijd of die gebeurtenis in het verleden. 

De boeken die bij dat niveau staan heb ik niet gelezen, maar dat komt omdat ik vooral Engelstalige boeken lees. 

Dat ik later schrijfster wil worden heeft wel invloed op mijn houding tegenover lezen en moeten lezen. Ik lees vaak een boek omdat het leuk is, maar ik let ook op de inhoud, het perspectief en de karakters. Wat zou ik doen als ik dit boek schreef? En hoe zouden mensen deze plot twist vinden? Zo kijk ik er dus niet tegenop dat ik wat meer moet gaan lezen. Ik leer ervan, doe er ervaring van op en vaak is het ook nog leuk. 

Klas 3 - Boekverslag 'Love, Rosie'

Inleiding

Ik heb gekozen voor dit boek, want in geen tijden heb ik een boek gelezen wat me zo heeft meegesleurd in het verhaal. Doordat het boek bestaat uit briefen, chats en ansichtkaarten heb ik echt het gevoel dat ik die mensen persoonlijk kende. Dat maakte het verhaal ook heel realistisch. 

In dit boekverslag vertel ik hoe het verhaal verloopt en geef ik geef ik mijn mening. Ik ga hierin ook het boek met de verfilming vergelijken, want daar zitten aardig wat verschillen in die best grappig zijn.

__________________________________________________________________________

Algemene Informatie

Titel 

- Engels: Where Rainbows End

- Nederlands: Voor Altijd

- Algemeen: Love, Rosie

Auteur

Cecelia Ahern

Aantal bladzijden

432

Uitgeverij

- Where Raindbows End: HarperCollins

- Voor Altijd: Truth & Dare

- Love, Rosie: Prometheus

Plaats uitgeverij

- HarperCollins: Amerika, Canada, Groot Brittanië, Australië, New Zeeland, en India

- Truth & Dare: Nederland

- Prometheus: Nederland

Jaar van uitgave

- Where Rainbows End: 2004

- Voor Altijd: 2006

- Love, Rosie: 2014

Film 

Love, Rosie

__________________________________________________________________________

Samenvatting 

Alex en Rosie zijn beste vrienden vanaf hun vijfde. Ze zijn niet uit elkaar te krijgen. Maar dan moet Alex op zijn zeventiende van Dublin naar Boston verhuizen voor zijn vaders werk. Net nu Alex en Rosie gevoelens voor elkaar beginnen te krijgen. 

In de hoop om toch samen te zijn, maken ze plannen voor Rosie om naar school te gaan in Boston. Alex gaat naar Harvard, Rosie gaat naar Boston University en alles komt goed. Maar dan wordt Rosie plotseling - na een onenightstand met Brian op een schoolfeest - zwanger en vallen alle plannen in duigen. Rosie blijft in Dublin om haar dochtertje Katie op te voeden, terwijl Alex een doktersopleiding volgt in Boston.

Rosie gaat werken in een winkel genaamd Paperclip Co. en ontmoet daar Ruby. Rosie en Ruby worden beste vriendinnen. Ruby ontmoet later een man genaamd Teddy Bear en gaat salsa dansen met haar zoon Gary. Ze winnen het kampioenschap en mogen naar de finale in Spanje, maar ze winnen die helaas niet. 

Ook verhuist Rosie's zus Stephanie naar Frankrijk. Daar ontmoet ze Pierre. Stephanie trouwt later met Pierre en ze krijgen twee kinderen. 

Als iedereen het huis uit is verkopen Rosie's ouders hun huis en gaan ze op wereldreis met een groep. 

Alex en Rosie blijven in contact, ondanks de afstand tussen hen. Rosie bezoekt Alex in Boston, in de hoop dat er toch iets is tussen hen. Maar daar komt ze erachter dat Alex gaat trouwen met Sally, een vriendin die hij had ontmoet op Harvard. Kort na de bruiloft raakt Sally zwanger van Josh. 

In de tussentijd wordt Rosie verliefd op een tien jaar oudere man genaamd Greg. Al snel gaan ze samenwonen en trouwen ze. Kort daarna eindigt de relatie tussen Alex en Sally, omdat ze beiden dokters zijn en een te druk schema hadden.

Ondertussen volgt Rosie in Dublin een hotelmanagementopleiding, waarna ze gaat werken bij een groot hotelketen. Rosie's broer Kevin gaat werken als kok in een van de hotels van dezelfde hotelketen als waar Rosie werkt.

Brian - Katie's vader - komt plotseling weer opduiken. Hij biedt Katie een baan aan als DJ op Ibiza in een van de clubs die hij bezit. Daar ontmoet Katie haar oude vriend Toby weer. Katie en Toby's relatie is geheel hetzelfde als die van Alex en Rosie.

Na zijn breuk met Sally schrijft Alex een brief naar Rosie, waarin hij haar vertelt over zijn gevoelens. Helaas wordt de brief onderschept door Greg en krijgt Rosie hem pas veel later te zien.

Namelijk na de breuk met Greg. 

Greg is niet alleen schijnheilig voor het achterhouden van de brief, hij gaat ook nog eens vreemd. Rosie komt daar achter als ze een reservering op zijn naam ziet staan voor de bruidssuite in één van de hotels.  

Rosie dumpt Greg en krijgt de brief eindelijk te zien. Maar het is te laat.

Alex is in de tussentijd in contact gekomen met Bethany, een ex-vriendin van high school. Bethany's vader is een bekende chirurg, die Alex op zou gaan leiden. Alex voelt zich daarom genoodzaakt met Bethany te trouwen. Ze krijgen samen een zoontje genaamd Theo. 

Al snel komen ze er achter dat ze niet voor elkaar bestemd zijn. Echter willen ze wachten met scheiden tot hun zoon 18 wordt.

Tijdens de wereldreis die Rosie's ouders maken wordt haar vader ziek en sterft. Haar moeder blijft doorreizen tot ze uiteindelijk niet meer kan en ook sterft. Rosie erft dan het vakantiehuis in Connemara. Daarin start ze haar eigen Bed & Breakfast. 

Dan stuurt de 31-jarige Katie een mail naar Alex en Rosie dat ze verliefd is op Toby. In de brief naar Alex verteld ze dingen die haar moeder zei tegen haar, bijvoorbeeld over de stilte die zij en Alex hadden toen Rosie op bezoek kwam in Boston. Alex voelde de stilte ook, maar dacht jarenlang dat hij het zich had verbeeld. Gelijk stuurt Alex nog een brief naar Rosie, waarin hij zegt dat zijn gevoelens nog veel sterker zijn geworden dan dat hij ze beschreef in de vorige brief. 

Hij neemt dan de eerste vlucht naar Connemara, om Rosie naar Rosie te gaan.

Alex en Rosie zijn dan, na 45 lange jaren, eindelijk samen.     

__________________________________________________________________________

Mening 

Romantisch

Alex en Rosie zijn bestemd voor elkaar en iedereen weet het. Ze houden erg veel van elkaar en hebben alles voor elkaar over. Na 45 jaar van ontkenning en mislukte huwelijken, komen ze eindelijk samen. Ondertussen trouwt Rosie's zus met een Fransman en krijgt twee kinderen met hem. Rosie's ouders gaan samen op wereldreis, want het was altijd al hun droom om naar de Mediterrane kust te gaan. Ruby ontmoet de liefde van haar leven, net als haar zoon Gary. En Rosie's dochter Katie ziet na al die jaren ook in dat verliefd zijn op je beste vriend zo gek nog niet is. (104)

Realistisch

Het boek bestaat geheel uit brieven, chats en ansichtkaarten. Zo is het net of je door iemands post heen gaat, of door hun telefoon. Ook maakt het boek grote tijdsprongen. Dan lees je bijvoorbeeld een verjaardagskaart die Alex naar Rosie heeft gestuurd voor haar negende verjaardag en daarna een voor haar tiende. Zo leef je echt met de personen mee. Je ziet je opgroeien van een jongetje dat vervelende spelfouten maakt tot een bekende dokter en een meisje dat niet van dubbele wiskunde op maandagochtend houdt tot een eigenaar van haar eigen hotel. Natuurlijk is het allemaal te mooi om waar te zijn dat iedereen zijn dromen waar komen, maar er gebeurt niets in dit boek wat in het echt ook niet zou kunnen gebeuren. (126)

Grappig

Natuurlijk proberen ze alles een beetje luchtig te houden, want scheidingen en het verlies van familie is natuurlijk niet zo leuk.

Er gebeuren daarom ook veel grappige dingen in dit boek. Alex en Rosie hebben bijvoorbeeld wiskunde van een vervelende lerares genaamd ms. (Big Nose Smelly Breath) Casey, die ze beide afschuwelijk vinden. Maar later in het boek heeft Rosie een baan nodig en gaat ze op haar oude school werken. Dan blijkt ze zo slecht nog niet en worden ze vriendinnen.

Ook doen Ruby en Rosie mee aan salsa lessen. Ruby neemt een keer haar zoon mee, omdat Rosie niet kon. Haar zoon bleek er hartstikke goed in te zijn! En zo gingen Ruby en haar (dikke, luie) zoon meedoen met salsa competities en mochten ze zelfs naar het EK in Spanje. (134)

__________________________________________________________________________

Opvallendste fragment

Het opvallendste (en beste) fragment uit het boek vind ik het artikel over de bruiloft van Alex en Bethany. Het is een artikel uit een roddelblad wat Josh naar Rosie stuurde.

In het artikel wordt de bruiloft tot in detail beschreven. Maar het belangrijkste is dat de hele bruiloft in het teken van rozen is. Het boeket bestaat uit rozen, het pad naar het altaar was bedekt in rozenblaadjes en iedereen droeg een roos op zijn kleding.

Eloise Parkinson, de vrouw die het artikel schrijft, maakt de perfecte opmerking: 'Alles was zeker "rozig" op deze dag'. Als je dit vertaalt krijg je: 'Everything was certainly “rosie” on this day'.

Dat vind ik echt fantastisch gezegd. Rosie was namelijk niet uitgenodigd voor de bruiloft en was er dus niet bij. Het was dus net alsof Alex alle rozen in het land had gebruikt om Rosie te vervangen.

__________________________________________________________________________

Korte opdracht - Songtekst

Kodaline - High Hopes

Broken bottles in the hotel lobby

Seems to me like I'm just scared of never feeling it again

I know it's crazy to believe in silly things

But it's not that easy

I remember it now, it takes me back to when it all first started

But I've only got myself to blame for it, and I accept it now

It's time to let it go, go out and start again

But it's not that easy

But I've got high hopes, it takes me back to when we started

High hopes, when you let it go, go out and start again

High hopes, when it all comes to an end

But the world keeps spinning around

And in my dreams, I meet the ghosts of all the people who have come and gone

Memories, they seem to show up so quick but they leave you far too soon

Naïve I was just staring at the barrel of a gun

And I do believe that, yeah

But I've got high hopes, it takes me back to when we started

High hopes, when you let it go, go out and start again

High hopes, oh, when it all comes to an end

Now the world keeps spinning

Yeah, the world keeps spinning around

High hopes, it takes me back to when we started

High hopes, when you let it go, go out and start again

High hopes, oh,

And the world keeps spinning

Ooh, yeah, this world keeps spinning

How this world keeps spinning around

Ik heb voor dit lied gekozen, want het past eigenlijk in alle opzichten bij Alex en Rosie. Maar het past ook bij de les die je leert door het boek te lezen.

Broken bottles in the hotel lobby

Dit verwijst naar alcoholisme, maar ook een beetje naar Rosie. Rosie wil namelijk al van jongs af aan haar eigen hotel. 

I know it's crazy to believe in silly things

Als Rosie zwanger raakt, gelooft ze dat ze na de bevalling nog wel naar Boston kan. Maar dan ziet ze in dat dat niet meer gaat gebeuren, omdat voor een kind zorgen veel werk en erg duur is.

I remember it now, it takes me back to when it all first started

But I've only got myself to blame for it, and I accept it now

Alex zijn ouders verhuizen naar Boston. Daardoor mist Alex het schoolfeest en gaat Rosie met Brian daarheen. Ze raakt zwanger van Brian, waardoor ze niet meer naar Boston kan. 

Als Alex niet was verhuist, ging Rosie niet met Brian naar het schoolfeest en was ze nooit zwanger geraakt. 

Uiteindelijk accepteert Rosie het wel en is ze erg blij met haar dochtertje Katie en zou ze het niet anders willen.

It's time to let it go, go out and start again

But it's not that easy

Rosie moet haar dromen én Alex loslaten om voor haar dochtertje te zorgen. En Alex moet Rosie loslaten om carriere maken in Boston. Rosie's zus Stephanie stopt met school en verhuist naar Parijs om 'zichzelf te vinden'. Hierdoor laat ze dus haar familie achter, maar ontmoet ze wel haar grote liefde. Daarna laten Rosie's ouders hun twee andere kinderen achter om op reis te gaan.

Dan moet Alex Rosie voor een tweede keer laten gaan als hij eindelijk een brief stuurt waarin hij zijn gevoelens verteld aan Rosie. Greg - de man van Rosie - onderschept de brief, waardoor Rosie hem te laat krijgt. Doordat Rosie niet reageert, trouwt Alex met Bethany. Ze lopen elkaar constant mis.

Memories, they seem to show up so quick but they leave you far too soon

Het enige wat Alex en Rosie van jongs af aan wilde was weggaan uit Dublin en samen naar Boston. Maar later zien ze in dat het leven in Dublin zo slecht nog niet was. Dan wensen ze dat alles weer zo simpel was en dat ze gewoon samen waren.

Now the world keeps spinning

Yeah, the world keeps spinning around

Het leven gaat altijd door. Dat merk je heel erg in dit boek. Rosie raakt zwanger, maar Alex gaat nog steeds naar school in Boston. Rosie's vader gaat plotseling dood, maar haar moeder blijft rondreizen. Het maakt niet uit wat er gebeurt, je moet altijd doorgaan.

__________________________________________________________________________

Lange opdracht - Vergelijking met de film

De film is tien jaar na het boek gemaakt. Er zitten heel wat verschillen tussen het boek en de film. Sommigen zijn best grappig, en anderen komen waarschijnlijk gewoon door tijdsgebrek. 

Tijdsverloop

Het grootste verschil tussen het boek en de film is de tijdsverloop. In het boek komen Rosie en Alex na 45 jaar pas samen. In de film daarentegen komen ze al samen na 12 jaar. Dit komt omdat ze voor de film geen andere acteurs wilden gebruiken voor de oudere versies. Je kan niet iemand 18 laten spelen en daarna 50.

Familie

In het boek heeft Rosie een oudere zus genaamd Stephanie en een jongere broer genaamd Kevin. Beide personen spelen een grote rol in het boek. In de film heeft Rosie twee kleine broertjes, genaamd Gary en Joey. Ze zijn alleen te zien in het begin van de film en voor de rest voegen ze niets to aan het plot.

Alex heeft in het boek een oudere broer genaamd Phil. Alex mailt altijd naar Phil voor advies over Rosie en wat hij moet doen aan zijn andere vrouwen. In de film heeft Alex een jongere zus, waarvan de naam niet een genoemd wordt.

Huwelijken

Rosie heeft in het boek een onenightstand met Brian, waardoor ze zwanger raakt van Katie. Brian komt later terug voor Katie, maar blijft alleen bevriend met Rosie. 

Later trouwt Rosie met een man genaamd Greg, waarvan ze later ook weer scheidt.

In de film heeft Rosie een onenightstand met Greg. Greg komt later teug voor Katie, maar wordt dat verliefd op Rosie. Dan trouwen ze en scheiden ze ook. Ze hebben dus Brian en Greg uit het boek genomen en er één persoon van gemaakt.

Alex trouwt in het boek met Sally en krijgt een zoontje met haar. Dan trouwt Alex later met Bethany en krijgt ook een zoontje met haar. Beide huwelijken lopen stuk.

In de film trouwt Alex met Sally, maar komt erachter dat het niet zijn zoontje is. Sally ging namelijk vreemd. Daarna trouwt Alex met Bethany, maar ze krijgen nooit een kind. 

Ruby ontmoet in het boek tijdens een feestje een man genaamd Teddy Bear. Ze gaat samen wonen met hem, maar trouwt niet. Haar vorige huwelijk was namelijk stuk gelopen. Ze had daar wel nog haar zoon Gary aan overgehouden.

In de film is Ruby alleen. Ze heeft geen zoon en is nooit getrouwd geweest. Tegen het einde van de film ontmoet ze de broer van Sally, genaamd Phil (die niet bestond in het boek). Ze kijken elkaar aan en hij vraagt haar gelijk ten huwelijk. Daar wordt verder niet op in gegaan in de film.

Natuurlijk zijn er minder huwelijken in de film, want veel personen uit het boek zijn weggelaten. Rosie's zus Stephanie trouwt in het boek met Pierre en krijgt twee kinderen. Ook Ruby's zoon trouwt in het boek met een vrouw genaamd Maria en krijgt drie kinderen.

Namen

Ze hebben aardig wat personen en minder belangrijke onderwerpen weggelaten in de film. Maar de namen van die weggelaten personen hebben ze wel gebruikt. 

Zo heette in net boek Alex zijn broer Phil, maar heet in de film de broer van Sally Phil. In het boek heette de zoon van Ruby Gary, en in de film heette Rosie's broertje zo. 

Dromen en spelfouten

In de film heeft iedereen het constant over de rare dromen van Alex. Van jongs af aan droomt hij dat hij de punt van een pijl is of clip op de gordel van een stoel in het vliegtuig. Hele rare dingen dus. Zo laten ze in de film wel merken dat Rosie van Alex houdt. Ze is namelijk de enige die zijn dromen niet raar vindt. Sally zei zelf tegen Alex dat hij maar naar een dokter moest voor zijn rare dromen en het het misschien lag aan zijn zelfvertrouwen. 

In het boek daarentegen wordt nooit iets gezegd over die rare dromen. Wat wel steeds terugkont is de spelfout die Alex maakt. Van jongs af aan schrijft Alex 'no' in plaats van 'know'. Rosie verbetert hem altijd. Zelfs later als hij dokter is maakt hij nog steeds dezelfde fout. 

Alex stuurt ook vaak briefen naar Katie. Dus Katie maakt later dezelfde fout. Als Katie 'no' schrijft, verbetert haar vriend Toby haar altijd. Dit is nog een ding waar je aan kunt zien dat de relatie van Alex en Rosie gelijk is aan die van Toby en Katie.

__________________________________________________________________________

Bronvermelding

Boek

Love, Rosie

Songtekst

metrolyrics.com

Informatie over de uitgavendata en uitgeverijen komt van Wikipedia.

__________________________________________________________________________

Klas 3 - Divergent

Zelfverloochening (Abnegation)

De mensen van zelfverloochening geloven dat de al het foute in de wereld komt door egoïsme. Daar zijn ze ongelofelijk onbaatzuchtig en denken ze alleen aan anderen.

De mensen van zelfverloochening lijden een leven zonder ijdelheid, hebzucht en jaloezie. Ze mogen niet roddelen, lang in de spiegel kijken of luxe bezitten.

Ze focussen hun leven op het helpen van anderen. 

De mensen zijn gekleed in grijze, losse kleding zodat ze geen aandacht trekken.

De vrouwen dragen hun haar meestal in een knot en de mannen hebben heel kort haar. Het enige accessoire dat is toegestaan is een horloge, omdat dat praktisch is. 

Eruditie (Erudite)

De mensen van eruditie waarderen intelligentie en wijsheid over alles. Ze focussen hun leven op het opnemen van kennis. Ze bevinden zich dan ook vaak in bibliotheken om boeken te lezen of om dingen te lezen op de computer.

Hun leider is Jeanine Matthews, de persoon met het hoogste IQ in eruditie.

Al de technologische dingen komen van eruditie zoals de inwijding serums. De mensen van eruditie zijn vaak dokters, wetenschappers en leraren.

De mensen van eruditie moeten minstens één blauw kleding artikel dragen, omdat blauw een kalmerende kleur is en het brein stimuleert. 

Eruditie is een rivaal van zelfverloochening. Zelfverloochening is namelijk de baas over de regering en eruditie wil aan de macht komen. Eruditie vindt dat de mensen van zelfverloochening heel egoïstisch zijn en alleen aan hun eigen factie denken. Jeanine Matthews zegt ook dat de mensen van zelfverloochening de divergente beschermen.

Onverschrokkenheid (Dauntless)

De mensen van onverschrokkenheid waarderen moed over alles. Ze moeten dagelijks met wapens trainen en zich voorbereiden op het bestaan van een onverschrokkene. De mensen van onverschrokkenheid zijn de enige die met de trein mogen, maar ze moeten wel op - en afspringen. 

Als een onverschrokkene te oud wordt om zijn taak te volbrengen wordt hij factie-loos of kiest hij ervoor om te sterven. Daarom heeft deze factie geen oude mensen.

De mensen van onverschrokkenheid bewaken de stadsomheining en beschermen de bewoners van Chicago. 

De mensen van onverschrokkenheid dragen altijd zwart. Ze dragen strakke, leren outfits en hebben piercings en tatoeages.  

Oprechtheid (Candor)

De mensen van oprechtheid waarderen eerlijkheid en kunnen niet liegen. Ze zijn vaak advocaten omdat ze overal eerlijk over zijn.

Ze geloven dat de waarheid zwart-wit is en daarom dragen ze dat ook.

Vriendschap (Amity)

De mensen van vriendschap houden niet van oorlog. Ze hebben geen echte leider en zijn een democratische factie. 

Ze verbouwen gewassen en werken samen met eruditie om nieuwe manieren van landbouw te ontwikkelen.

De mensen dragen comfortabele kleding in de kleuren geel en rood.

Factie-loos

Als een persoon een factie kiest en faalt bij de inwijding wordt die persoon factie-loos. Of als iemand het niet eens is met de keuzes van zijn facties, kan hij/zij er zelf voor kiezen om factie-loos te worden.

De factie-loze hebben een zwaar bestaan. Ze krijgen de banen die de anderen niet willen zoals schoonmakers en vrachtwachenchauffeurs. 

De factie-loze lopen vaak rond in oude en versleten kleding in zien eruit als zwervers. 

__________________________________________________________________________

Hoofdpersonen

Zelfverloochening (Abnegation)

Ashley Judd - Natalie Prior

Tony Goldwyn - Andrew Prior

Ray Stevenson - Marcus Eaton

Eruditie (Erudite) 

Kate Winslet - Jeanine Matthews

Ansel Elgort - Caleb Prior

Onverschrokkenheid (Dauntless)

Shailene Woodley - Beatrice "Tris" Prior

Theo James - Tobias "Four" Eaton

Maggie Q - Tori Wu

Jai Courtney - Eric

Zoë Kravitz - Christina

__________________________________________________________________________

Beatrice

Uit de testresultaten komt dat Beatrice niet bij één, maar drie facties past. Dat betekent dat ze divergent is. Divergent zijn is gevaarlijk. Volgens het systeem past iedereen bij een factie en volbrengt iedereen daar zijn taak. Maar divergente denken en handelen anders. Dat blijkt uit Beatrice's test. 

Tori (degene die de test afneemt bij Beatrice) zegt tegen haar dat ze het stil moet houden en raad haar aan om gewoon bij zelfverloochening te blijven.

Uiteindelijk kiest Beatrice bij de ceremonie toch voor onverschrokkenheid en moet ongelofelijk haar best doen bij de inwijding. 

Maar ze krijgt hulp van Tobias "Four" Eaton, die later ook divergent blijkt te zijn.

Na een paar testen kwam Tobias erachter dat Beatrice divergent was en leerde haar toen om zich te gedragen als een onverschrokkene. 

Als iedereen van onverschrokkenheid een (zombie)serum van Jeanine krijgt heeft het geen effect op Tobias en Beatrice. Daardoor kwamen ze ook in de problemen. 

Heel de factie van onverschrokkenheid werd als een leger ingezet om de factie van zelfverloochening uit te roeien. 

Alles ging volgens plan tot Beatrice samen met haar broer en met de hulp van haar nu dode ouders aanviel. Beatrice gaf het serum aan Jeanine zelf en dwong haar toen om alles uit te schakelen. De korte oorlog was toen voorbij en de mensen van onverschrokkenheid waren hunzelf weer.

Aan het eind vluchtten ze met de trein naar de factie van vriendschap.

Klas 2 - Verwerkingsopdracht 5

Dat hoofd

Dat hoofd, dat hoofd

Zo bleek als papier

Zo bleek was dat hoofd

Ik zie het steeds

Steeds dat hoofd

Alles is gewikkeld in prikkeldraad

Al mijn herinneringen van dat hoofd

Kaal en mager was ik toen

Kaal en mager als dat hoofd

Niet verbranden

maar begraven 

Dat hoofd, dat hoofd

Nooit meer alleen

Ik wil dat hoofd kwijt

want ik heb alleen maar spijt

Ik wond er geen doeken omheen

en nu ben ik nooit meer alleen

Het spookt me als ik slaap

en het wil dat ik het opraap

Daar ligt het

maar niet op een bloembed

Iemand maakte hem van kant

Dat hoofd, bungelend over de rand

Klas 2 - Password Poster

Klas 2 - Verwerkingsopdracht 4

De volgende dag gaat Marco tegen zijn zin naar school. Hij had gebrobeert zijn moeder over te halen om hem thuis te laten blijven. Hij had zelfs geprobeert ziek te spelen, maar het was tevergeefs. 

Eenmaal op school is hij erg op zijn hoede. Hij probeert zo veel mogelijk in de buurt van leraren te blijven. Jeroen loopt nog steeds rond met zijn kliekje, maar Ramon is nergens te bekennen.

De bel gaat en Marco gaat naar zijn eerste klas. Jeroen is er, zijn kliekje is er, Ramon is er...Niet!

'Waar is Ramon?!' denkt Marco. 'Dit is niet goed...'

Later op de dag komt er een omroep van de rector: 'Dit is een mededeling voor alle leerlingen. Op dit moment schuilt er in de schoolkelder een gevaarlijke voortvluchtige, beter bekend als Ramon Diaz. Op zijn vorige school heeft hij misdaden gepleegd en de kans is groot dat dat weer gebeurt. Hij is gezien met een mes. Alstublieft niet in de buurt komen. De politie is al ingeligd. Dank u voor uw aandacht.' 

Iedereen was in shock, vooral Marco. Wie heeft de rector gewaarschuwd? Waarom zit Ramon in de kelder? Waarom heeft hij een mes? Allemaal vragen die door Marco's hoofd heen gaan. Maar voor hij verder kan denken stormt de politie het lokaal binnen. 'Zit hier een Marco in de klas?' vraagt een van de agenten. Marco denkt na of hij wel moet opstaan, maar voor hij een besluit moet nemen roept iemand en wijst naar hem, Jeroen. 

Marco staat op en loopt met de agent de klas uit. 'Ik heb toch niets gedaan, of wel? Oh shit! Ik heb meegeholpen met de tas in de fik te steken! Straks krijg ik de schuld en...' Marco's gedachten worden verstoord door de agent. 'Meneer Diaz wil alleen met u praten. Komt u mee naar de kelder?' 'Ik? Alleen? Hij heeft een mes!' Marco is verbaast en bang tegelijk. 'Wij zijn vlak achter u in geval van nood. Het team staat klaar voor verdediging. U zal niets overkomen.' Marco voelt zich een beetje beter.

Ze gaan samen naar beneden en Marco loopt door de deur. Het is erg donker, het ruikt raar en de vloer is nat. Dan loopt Marco verder en ziet waarom Ramon een mes mee had. Daar ligt Ramon, levenloos en stil. Marco schreeuwt het uit en de politie mannen komen binnen. Iedereen kijkt vol verbazing. 

Dan ziet Marco een briefje:

'Ik kan er niet meer tegen. Zo veel pesten, zo veel pijn. Ik weet dat ik kwaad heb gedaan, ik heb daar spijt van. Marco, zeg tegen Jeroen dat het me spijt en geeft het geld dat hierbij zit aan hem voor een nieuwe rugzak. En vertel Kevin en Daniël dat het me spijt. Zoveel spijt, zoveel pijn...'

Marco is versteend en weet niets te zeggen. Dan keert hij om en loopt naar boven. Terug naar het licht.

Klas 2 - Verwerkingsopdracht 3

Het is drie dagen na het incident. Marit ligt nog steeds in het ziekenhuis en wordt net wakker. Haar ouders zijn thuis.

Marit wordt langzaam wakker en strekt zich uit. 'Het is echt raar dat ik mijn benen niet voel' denkt ze. Ze probeert recht op te zitten, maar het gaat moeilijk. 'Zullen mijn benen afsterven? Kan ik nooit meer lopen? Of komt alles weer goed en loop ik dit ziekenhuis weer uit?' 

Er gaan veel gedachtes door haar hoofd. Het doet pijn. 'Heb ik een hersenschudding gehad? Wat is er gebeurt? Hoe ben ik hier gekomen?' Marit praat nu hardop en schrikt als er iemand reageert op haar vragen. 

Het is Nathan die plotseling in de deuropening staat en haar laat schikken. 'Het spijt me. Het is mijn schuld dat je hier nu ligt. Ik was zo dom om te veel te drinken en daarna je naar huis te brengen.' Nathan kijkt beschaamd en bedroefd naar Marit. 'Wat is er dan gebeurt? Waardoor kan ik mijn benen niet meer voelen? Waardoor ben ik gehandicapt?!' Marit schreeuwt nu.

'Ik verloor mijn evenwicht en reedt tegen de stoep aan. Jouw benen kwamen tussen mijn wiel en we vielen om. Ik heb de mensen in de buurt wakker geschreeuwd en zo snel mogelijk 112 gebeld. Het spijt me echt!' Nathan is nu aan het huilen en is in elkaar gezakt op een stoel naast Marit.   

'Sorry, jij bent natuurlijk ook erg geschrokken.' Marit kijkt naar hem met medelijden. 'Bied je excuses niet aan. Jij ligt hier in het ziekenhuis niet ik. Het spijt me echt heel erg. Als er iets is dat ik voor je kan doen, moet je het maar zeggen. Ik doe alles!' 

Nathan blijft maar door ratelen in verdriet. 

'Ik wil niet dat je uit medelijden iets voor me doet.' 'Ik ben hier niet uit medelijden. Ik ben hier omdat ik hiervoor je al erg leuk vond. Ik wilde stoer doen en je naar huis brengen en kijk wat er van is gekomen! Ik had dit me niet voorgesteld als eerste date.' 'Date?' vraagt Marit. 'Soort van. We zijn toch samen, zonder onze ouders, alleen in deze kamer?' 'Misschien. Lekker romantisch zeg.'

Nu lachen ze alle twee. 'Misschien is dit zo slecht nog niet. Ik vind je erg aardig, Nathan.' zegt Marit nu met een kleine glimlach op haar gezicht. 'Ik vind jou ook aardig. Heel erg, eigenlijk.'

Nathan leunt naar voren en geeft Marit een simpele kus op haar voorhoofd. De rest van de dag kijken ze samen tv en vertelde elkaar verhalen. Misschien komt het toch nog goed...