zondag 22 november 2015

Klas 4 - Boek - en Filmverslag 'Het Gouden Ei'

Algemene informatie

Titel 
Het Gouden Ei

Auteur
Tim Krabbé

Uitgeverij
Prometheus

Plaats uitgave
Amsterdam, Nederland

Jaar van uitgave origineel
1984

Druk
Vierenveertigste druk uit 2015

Aantal bladzijden
98

Genre
Psychologische roman

__________________________________________________________________________


Samenvatting

Rex Hofman en Saskia Ehlvest zijn op vakantie met de auto en stoppen onderweg bij een benzinestation om te tanken. Saskia gaat wat drinken halen, maar komt niet meer terug. Rex wordt ongerust en gaat kijken, maar vindt haar niet. Er is niemand die hem kan vertellen waar ze heen is gegaan. 
Ze is ontvoerd door Raymond Lemorne, die op een dag dacht: zou ik een misdaad kunnen plegen? Hij had de ontvoering tot in de puntjes uitgewerkt en laat geen sporen achter.

Acht jaar later is Rex met zijn huidige vriendin, Lieneke, op vakantie in Marina di Camerota. Saskia is hij echter nog niet vergeten. Als hij terugkeert van zijn vakantie zet hij een grote zoektocht op touw naar Saskia, want hij wil weten wat er met haar gebeurd is. Hij heeft weinig hoop meer dat Saskia levend is, maar hij wil weten waarom en hoe zij is verdwenen.

Op een dag komt er een man naar Rex toe die zegt dat hij de ontvoerder van Saskia is. Zijn naam is Raymond Lemorne. Hij wil Rex van zijn onzekerheid verlossen op één voorwaarde: Rex moet hetzelfde lot ondergaan als Saskia. Rex gaat hiermee akkoord. Ze gaan op weg en Lemorne vertelt Rex waarom en hoe alles gebeurd is. Dan geeft Lemorne een slaapmiddel aan Rex. Wanneer Rex weer wakker wordt, ligt hij in een doodskist. Hij is levend begraven. Van zowel Saskia als Rex wordt nooit meer iets vernomen.

__________________________________________________________________________


Vergelijking met de film

In de gang op school praatte ik met vriendinnen en was ik aan het vertellen dat ik overwoog om 'Het Gouden Ei' te gaan lezen. Meneer Philipsen, die toevallig langsliep, overhoorde mij. Hij zei dat ik dat zeker moest doen. Ook kwam hij met het idee om het boek te vergelijken met de film. Ze verschillen namelijk nogal wat van elkaar. Zo ben ik dus op dit idee gekomen. 

Volgorde
Het grootste verschil tussen het boek en de film is de volgorde waarin het verhaal wordt verteld/uitgebeeld. 
Het boek is verdeeld in vijf hoofdstukken, die zich allemaal op een ander tijdstip afspelen. Hoofdstuk 1 is het moment dat Saskia verdwijnt. Hoofdstuk 2 speelt zich acht jaar daarna af. Rex heeft een nieuwe vriendin genaamd Lieneke en is op vakantie met haar in Marina di Camerota. Hoofdstuk 3 gebeurt voor hoofdstuk 1. Daarin wordt het verleden van Raymond Lemorne verteld. Het gaat door tot het punt waarop hij Saskia kindnapt. Hoofdstuk 4 speelt zich af de dagen nadat Rex weer een advertentie in de krant heeft geplaatst om degene te vinden die Saskia gekidnapt/vermoord heeft. Dit is vlak na hoofdstuk 2 en dus acht jaar na haar verdwijning. Hoofdstuk 5 speelt zich af de dagen na de verdwijning van Rex, die in hoofdstuk 4 mee was gegaan met Lemorne en hetzelfde lot is ondergaan als Saskia. Lieneke kan hem niet bereiken en uiteindelijk komt er een krantenartikel waarin staat dat zowel Saskia als Rex vermist zijn.

In de film zijn alle hoofdstukken een beetje door elkaar gehusseld. Het begint met hoofdstuk 1, maar delen van hoofdstuk 3 laten ze ook zien. In het boek kom je er bijvoorbeeld in hoofdstuk 3 pas achter wie Saskia gekidnapt heeft, maar in de film zie je meteen Lemorne en hoe hij een mitella omdoet. Hoofdstuk 2 wordt in de film geheel weggelaten. In plaats daarvan zijn Rex en Lieneke op vakantie in Frankrijk en is het een soort samenvoeging met hoofdstuk 3. Rex laat overal posters ophangen en krijgt constant brieven van Lemorne met locaties. Lemorne is er altijd, alleen benadert hij Rex niet. In de tussentijd laten ze flashbacks zien van Lemorne die zijn tactieken uitprobeert op vreemde vrouwen, zijn eigen dochter en zichzelf. Dan ziet Lemorne Rex bij een talkshow en gaat hij persoonlijk naar Nederland om hem op te zoeken. Dan komt een deel van hoofdstuk 4 met hoofdstuk 3 erdoorheen. Rex gaat met Lemorne mee en als ze in de auto zitten wordt er teruggeblikt op Lemorne's acties. Uiteindelijk komt Rex er dus achter wat er met Saskia gebeurt is, wanneer hij zelf wakker wordt in een doodskist. Hoofdstuk 5 wordt geheel weggelaten. In plaats daarvan laten ze Lemorne en zijn familie op het grasveld (waar Rex en Saskia liggen begraven) zien en zoomt de camera uiteindelijk in op Lemorne's auto. In de kofferbak ligt een krant met als hoofdartikel de verdwijning van Saskia en Rex. Er zat in de film 3 jaar tussen de verdwijning van Saskia en Rex en in het boek 8 jaar.  

Gedachten

In het boek hebben Rex en Lemorne nog al wat gedachten. Gedachten worden in films vaak weggelaten, omdat ze moeilijk in beeld te brengen zijn. De meestvoorkomende manier van gedachten in films is doormiddel van voice-overs. Het personage zegt niets, maar je hoort de stem van het personage zeggen wat hij/zij denkt. Later in de film is er een moment waarop dit gebeurt bij Lemorne, maar vooral in het begin van het boek heeft Rex veel gedachten. In de film hebben ze zijn gedachten in acties veranderd. Rex denkt in het boek na over die keer op vakantie dat de benzine op was en hij Saskia lang alleen liet om benzine te gaan halen. In de film voegen ze dit toe aan de huidige vakantie. Saskia moet alleen wachten tot Rex benzine heeft gehaald in een jerrycan. Daarna stoppen ze gelijk bij een bezinepomp. Dé benzinepomp. De herinnering wordt vooral opgehaald om de titel van het boek te verklaren. Saskia ziet de gesloten ruimte van de auto namelijk als het gouden ei uit haar nachtmerrie. Als kind had ze een nachtmerrie waarin ze door de ruimte vliegt in een gouden ei. Ze zal voor eeuwig zweven, tenzij ze botst met het enige andere gouden ei dat rondzweeft in het heelal. 
In de film vertelt Saskia Rex gewoon over haar droom. 

Titel

Een ander verschil tussen de film en het boek is de titel. De film heet namelijk 'Spoorloos'. 
Het is mij niet duidelijk waarom de regisseur de titel heeft veranderd. De originele titel had een echte betekenis. Het leidmotief in het boek is namelijk claustrofobie. Dat wordt voor het eerst duidelijk als Rex denkt aan die keer dat Saskia alleen in de auto achterbleef en zij helemaal doordraaide. Waarna hij dat verklaard door haar droom waarbij ze alleen in een gouden ei in het heelal rondzweeft. Het komt later terug wanneer je erachter komt dat Saskia en Rex levend waren beraven in een doodskist. 

Wat de keuze voor de filmtitel nog opmerkelijker maakt is het feit dat in de film ook nog duidelijk wordt gemaakt dat Lemorne claustrofobisch is. In de auto vertelt hij aan Rex dat hij ergere dingen kan bedenken dan de dood. Later wordt hij gestopt door een politieagent die vraagt waarom hij zijn gordel niet om heeft. Hij geeft als reden dat hij claustrofobisch is met daarbij een officiële bevestiging van een dokter. Dit verklaart dus waarom hij Saskia en Rex levend begraven heeft, want hij wilde de 'perfect crime'. Het feit dat Lemorne claustrofobisch is wordt geheel weggelaten in het boek. 

Dubbele moord

In hoofdstuk 3 wordt er verteld wat er bij Lemorne allemaal vooraf ging aan de kidnapping van Saskia. Een deel van zijn voorbereidingen is zeker maken dat de buurman niets zal zien of horen. Het eerste wat hij doet is een oud bureau buiten zetten met kakkerlakken in de la. Zijn dochter opent de la en schreeuwt. Lemorne doet er een schep bovenop en maakt er een schreeuwwedstrijd van. De dag erna gaat hij naar de buurman om eieren te kopen. Hij zegt dat toen hij aankwam hij geschreeuw hoorde, maar de buurman zegt dat hij niks heeft gehoord. Hij vraagt ook of de buurman hun gezien heeft en weer is zijn antwoord nee. 
Later hebben twee lifters een tent opgezet op Lemorne's grasveld. Lemorne schiet ze beiden neer en gooit hun en hun tent in zijn kofferbak. Dan rijdt hij naar een ravijn en dumpt de lijken daar. 
Deze actie komt aardig overwachts, maar het laat wel zien waartoe Lemorne in staat is. Ook laat het zien dat de buurman echt niets kan horen of zien, want weer houdt Lemorne een praatje met hem. Hij had wel eerder de twee jongens gezien, maar neemt nu maar aan dat ze gewoon weg zijn gegaan. 
Dit gedeelte is echter geheel weggelaten uit de film. 

Nummer 8

Een belangrijk motief in het boek is het nummer 8. In het begin van het boek wordt verteld door Rex dat acht het lievenlingsnummer is van Saskia. Ze vindt namelijk rozen het mooiste in bosjes van acht. Samen stoppen Saskia en Rex samen twee munten in de grond bij een paaltje bij het benzinestation. Als Rex de paaltjes telt, ziet hij dat de munten bij het achtste paaltje zijn gestopt. Later in het boek leest Rex een krantenartikel waarin staat dat hij 80.000 euro heeft betaald voor de advertenties voor Saskia. Ook leest hij een brief van een helderziende uit Autun die zegt dat hij Saskia in een paar dagen weer zal zien. Dan komt hij tot de conslusie dat er 80 kilometer tussen Autun en het benzinestation zit. 

Veel van dit komt terug in de Nederlandse film, maar het het grappige zit hem in de Amerikaanse versie. Lemorne krijgt in het boek en de Nederlandse film een sleutelhanger met een 'R' voor zijn verjaardag. Saskia ziet in het benzinestation de sleutelhanger en vraagt waar zij er ook een kan kopen. Lemorne zegt dan dat hij ze verkoopt en lokt zo Saskia zijn auto in. In de Amerikaanse film krijgt Lemorne (die nu Barney Coussins heet) geen sleutelhanger met een 'R', maar een armbandje met het eeuwigheids/infinity teken voor zijn verjaardag. In de film wordt dan ook Saskia (die nu Diane Shaver heet) met de armband naar zijn auto gelokt. Nu komt het grappige gedeelte: als je het eeuwigheids/infinity teken een kwartslag draait krijg je het nummer 8. 

Je kunt het ook omdraaien en zeggen dat als je het nummer 8 een kwartslag draait, je het eeuwigheids/infinity teken krijgt. Dat is waarschijnlijk de logischere verklaring hier. Het boek heet niet voor niets 'Het Gouden Ei'. Het gouden ei dat eeuwig door het oneindige heelal zweeft. 

De gele auto

Rex die meegaat met Lemorne naar Frankrijk een onderdeel van hoofdstuk 4, maar het grootste gedeelte gaat over een vieze, gele stationcar die geparkeerd staat tegenover het gebouw waar Rex werkt. Op de auto staat 'REX IK VIND JE LIEF SANDRA'. Op de motorkap staat ook 'ALS IK DIT SCHRIJF KOMEN KRASSEN IN GELUK'. Rex kent twee Sandra's en vraagt zich af welke het is. Maar als hij later nog een keer beter kijkt ziet hij dat er eigenlijk 'ALS IK DIT SCHRIJF KOMEN KRASSEN IN DE LAK' staat. Hij constateert dan dat het handschrift ook anders is dan dat van de andere zin. Dan schrijft hij de namen Sandra en Saskia onder elkaar. Ze hebben evenveel letters, hetzelfde initiaal en dezelfde tweede en zesde letter. Dan streept hij de gelijke letters weg en houdt hij NDR en SKI over. Daarmee maakt hij de woorden DR. NIKS en KIND R & S. Hij kijkt later nog eens naar de letters en ziet dan het woord DRINKS erin. Dan kijkt hij uit het raam en ziet hij dat de gele stationcar weg is. 
Ze gaan niet meer hierop in. Het enige wat een connectie heeft met Saskia is 'DRINKS', want Saskia ging twee blikjes drinken halen toen ze verdween. Het is niet duidelijk wie Sandra is of wat zij te maken heeft met het verhaal. Het feit dat dit gedeelte onduidelijk is, is waarschijnlijk de reden dat het geheel weg is gelaten uit de film.

In de Amerikaanse film wordt het letter-husselen gebruikt door Lieneke (die nu Rita heet) als ze de code van de computer van Rex (die nu Jeff Harriman heet) probeert te kraken (in een situatie die alleen voorkomt omdat de Amerikaanse film totaal anders is dan de Nederlandse film en het boek). Ze husselt de letters van 'DIANE SHAVER' (Saskia) tot 'ARE VANISHED', wat toevallig de code van zijn computer is. 

Einde

Het einde van het boek en de Nederlandse film zijn hetzelfde: Rex wordt wakker in een doodskist onder de grond en is dus levend begraven. Het einde van de Amerikaanse film is iets anders. Rita (Lieneke) komt erachter dat Jeff (Rex) met Barney (Lemorne) mee is en komt achter Barney's adres. Ze komt uiteindelijk uit bij het huisje en als ze Barney overhaalt om de koffie met het slaapmiddel te drinken (door te zeggen dat ze zijn dochter heeft gekidnapt), krijgt ze door wat er met Jeff is gebeurd. Ze begint te graven in de tuin en net als ze Jeff heeft bevrijd, valt Barney hun aan. Dan slaat Jeff Barney dood met de schep en ziet hij waar Diane (Saskia) beraven is. 
De regisseur heeft beide films geregisseerd. De reden dat hij het einde in de Amerikaanse versie heeft veranderd, is waarschijnlijk omdat het Amerikaanse publiek niet tevreden zou zijn met het originele einde. 

__________________________________________________________________________


Bronnen

http://www.scholieren.com/boekverslag/57109 (info over de Amerikaanse film)
http://www.scholieren.com/boekverslag/44864 (samenvatting)
http://www.imdb.com/title/tt0096163/ (info over de Nederlandse film en visies van andere mensen over het einde)

zondag 1 november 2015

Klas 4 - Boekverslag 'Hersenschimmen'

Algemene informatie

Titel 
Hersenschimmen

Auteur
J. Bernlef

Uitgeverij
Querido

Plaats uitgave
Amsterdam, Nederland

Jaar van uitgave origineel
1984

Druk
Digitale versie gemaakt naar vierenveertigste druk uit 2006

Aantal bladzijden
107

Genre
Psychologische roman

__________________________________________________________________________


Samenvatting

Hersenschimmen wordt verteld vanuit het perspectief van de ik-persoon Maarten Klein, een 71-jarige man die begint met dementeren. Hij komt uit Nederland, maar woont sinds vijftien jaar in de Verenigde Staten, in Gloucester (Massachusetts), met de trein 1 uur ten noorden van Boston. Zijn geestelijke vermogens verslechteren naarmate het verhaal vordert, terwijl zijn omgeving zich afvraagt wat er met hem aan de hand is. Maarten begint in zijn herinneringen personen door elkaar te halen, verdwaalt als hij de hond uitlaat en vergeet wat hij wilde gaan doen voor hij ergens aan begint. Hij belt de bibliotheek op zoek naar zijn vrouw Vera, die daar al jaren niet meer werkt, informeert naar de gezondheid van een gestorven man en denkt dat hij bij zijn opa en oma aan het logeren is wanneer hij wakker wordt. Terwijl Maartens geheugen verslechtert, wordt het steeds moeilijker voor hem om zaken en personen uit het heden en het recente verleden te herkennen en keert hij in zijn eigen beleving steeds verder terug naar vroegere tijden in zijn leven. Soms is hij ogenblikken helder, dan weer ver weg. Op heldere momenten is hij bang en onzeker over wat hem overkomt en schaamt hij zich voor zijn gedrag en onvermogen. Het wordt steeds moeilijker voor hem om op de woorden te komen waarmee hij zich uit wil drukken.

Maarten begint Dr. Eardly soms aan te zien voor een Amerikaanse officier, Vera voor een verpleegster en de gezinshulp voor het meisje op wie hij verliefd was als jonge man. Hij vergeet hoe hij stukken op de piano moet spelen die hij eerst wel kende. Op zeker moment herkent hij zijn eigen weerspiegeling in de ruit en spiegel niet meer. Soms wordt hij vastgebonden aan zijn bed wakker. Wanneer hij thuis niet meer te handhaven is, wordt hij naar een inrichting gebracht. Wie Vera is, weet hij dan niet meer...

__________________________________________________________________________


Verwachtingen

Ik had dit boek gekozen, omdat ik op het laatste moment nog iets moest lezen. Ik stel altijd alles uit tot op het laatste moment. Ook moest ik voor dinsdag nog een boek voor Engels lezen. Daarom had ik voor de vakantie al uitstel voor het weekend gevraagd, omdat ik wist dat ik in Amerika niks gedaan zou krijgen. 
We hadden dit boek doorgenomen in de klas en mijn vader had het ook gelezen (niet aan te raden volgens hem). Het had maar 107 pagina's en ik kon het downloaden in iBooks.
Ik had niet echt tijd om verwachtingen te bedenken voor ik ging lezen, maar ik verwachte een langzaam verhaal met veel details over het leven van een oude man. Ook verwachte ik dat ik het niet erg interessant zou vinden, omdat dit niet echt mijn favoriete genre is. 

__________________________________________________________________________


Motieven

Taal 
Hoe meer hij wegzakt in de dementie, hoe slechter zijn taalgebruik wordt. Hij kan geen woordpuzzels meer maken en hij is verbaast als mensen Engels praten. Hoe verder je komt in het boek, hoe korten de zinnen en simpeler het taalgebruik. 

Our Man in Havana
Dit boek van Graham Greene uit 1958 is een terugkerend onderwerp in het boek. Maarten ziet voor het eerst het boek liggen op een tafeltje naast de haard en denkt gelijk aan de verfilming van een ander boek van Graham Greene. Door het verhaal heen ziet hij het boek steeds opnieuw en zijn hersenen maken steeds minder de connectie met de verfilming en Maarten ziet het boek steeds alsof het de eerste keer is.  

Kijken zonder zien
"Een mens kan een tijd lang kijken zonder te zien. Kijken kan Robert ook, maar het theebusje en de kaasschaaf herkennen kan hij niet. Hij kijkt zonder te zien, bedoel ik. Neem zelf de proef maar eens. Je drinkt altijd koffie van een bepaald merk en omdat dat in de drugstore opeens niet meer voorradig is, neem je een ander merk, een andere bus. Als je de volgende dag koffie wilt maken, zoek je overal naar de koffiebus. Het herinneringsbeeld van de oude bus is zo sterk dat hij de bus van het nieuwe merk, de aanwezige bus, vlak voor je neus op de keukenplank, onzichtbaar maakt. Om iets te zien moet je eerst iets kunnen herkennen. Zonder herinnering kun je alleen maar kijken. Dan glijdt de wereld spoorloos door je heen..." (p. 35-36)

Als hij steeds vergeetachtiger wordt kijkt hij naar voorwerpen en hoort hij geluiden, zonder dat zijn hersenen registreren wat ze zijn of betekenen. Al aardig vroeg in het boek kwam hij met de uitleg van de koffiebus. In het verhaal verwijst hij vaak terug naar de koffiebus en het kijken zonder zien. 

Sneeuw (leidmotief)
Maarten maakt duidelijk dat hij geen liefhebber van sneeuw is, winter in het algemeen niet. 
De sneeuw die al wat onderscheid maakt bedekt en later wegsmelt tot niets overblijft. Dat zijn Maartens herinneringen. Langzaam bedenkt en wegsijpelend tot al zijn herinneringen verdwenen zijn. 

__________________________________________________________________________


Thema

In het kort is het thema van dit boek boek het proces van dementie en wat er omgaat in het hoofd van een persoon die lijdt aan dementie. We maken mee hoe Maarten eerst een normaal leven lijdt van een bejaarde man tot hij naar een inrichting wordt gestuurd omdat hij in die conditie niet meer te handhaven is voor zijn vrouw Vera. 

__________________________________________________________________________


Beoordeling schrijfstijl

De schrijfstijl is op niveau, maar goed te begrijpen in het begin. Hoe verder je komt in het boek, hoe korter en simpeler de zinnen, maar ook hoe vager. Je krijgt in korte zinnen te lezen wat Maarten waarneemt, wat niet veel of duidelijk is. De laatste paar bladzijden van het boek zijn amper te volgen (voor mij). 

"Te ver van de muur verwijderd... wat niet goed is... een lichaam dat zichzelf niet meer voort kan duwen wordt een boom... zoals die dunne daar in de sneeuw... de muur... naar de muur... op de muur... over de muur... dat is wat hij bedoelt wanneer hij denkt: alleen in taal kan ik nog iets ondernemen." (p. 87)

Ik heb voor de specifieke stuk gekozen, omdat Maarten onbewust (en de schrijver bewust) hier de connectie legt aan zijn dochter Kitty toen haar slaapkamer geverfd werd. Ze zat in haar krib die van de muur verschoven was voor de natte verf. Ze bleef zeggen dat ze niet zo ver van de muur af wilde slapen. Maarten moest sprookjes voorlezen om haar in slaap te krijgen. Hier ligt Maarten in een inrichting, waar zijn bed niet aan de muur geplaatst is. Ook ziet hij door het raam waarschijnlijk een boom. 

__________________________________________________________________________


Beoordeling inhoud

Perspectief
Het gebruik van een ik-perspectief is erg slim gedaan. In het begin van het boek krijgen we alle informatie, want Maarten is nog aardig bewust van alles. Als we verder gaan in het boek vergeet Maarten steeds meer dingen, wat de lezer een informatievoorsprong geeft die er eigenlijk niet zou moeten zijn. We worden bijvoorbeeld gelijk geïntroduceerd tot het boek 'Our Man in Havana' en hoe hij een verfilming van een ander boek had gezien in de bioscoop met die ene acteur. Later in het boek ziet hij het niet als 'het boek' maar als 'een boek', alsof hij het nooit eerder heeft gezien. Hij herinnerd zich ook niet meer de verfilming of de acteur. 
Door de keuze voor het ik-perspectief kun je je wel heel goed inbeelden hoe niet alleen Maarten zich voelt, maar ook zijn vrouw. Hij ziet dat ze huilt, maar weet zelf niet dat hij de oorzaak is. Het is een tragisch verhaal, maar erg goed geschreven. 

Personages
Maarten Klein is een gepensioneerde ambtenaar. Hij notuleerde vergaderingen voor de IMCO (Intergovernmental Maritime Consultative Organization). Hij heeft twee kinderen met zijn vrouw Vera genaamd Kitty en Fred. Zijn eerste liefdes interesse ging naar zijn piano lerares Geertje en zijn eerste echte liefde was Karen. Een van zijn collega's pleegde zelfmoord na een avond drinken met hem en daar voelt hij zich nog schuldig van. Hij woont met zijn vrouw Vera in Gloucester. 
Hij en Vera zijn al meer dan vijftig jaar samen. Ze hebben zelfs de Tweede Wereldoorlog overleefd samen. Het is dus moeilijk voor Vera om te begrijpen dat haar geliefde man langzaam niets meer herinnerd van hun geschiedenis. Vera raakt snel gefrustreerd, maar probeert voor hem te zorgen. 
Ook hebben ze een hond genaamd Robert. Door het boek heen is Robert een van de weinige dingen die Maarten niet vergeet. Hij kan beter omgaan met Robert dan mensen, want zoals hij uitlegde kijkt Robert, maar ziet hij niet. Hij vergelijkt zichzelf dus met een hond. 
Maarten, Vera en Robert zijn de belangrijkste personages in het boek. 

__________________________________________________________________________


Eindbeoordeling






Na mijn verwachtingen gelezen te hebben zou je denken dat dit niet een leuke ervaring voor mij was, maar het viel me erg mee. Ja, het was langzaam en soms saai. Maar het was ook erg interessant om te zien wat er in Maartens hoofd omgaat als hij dement raakt. Ook wil ik zelf misschien schrijfster worden, dus het was interessant om te zien hoe Bernlef dit onderwerp heeft aangepakt. Ik was er zelf nooit op gekomen om langzaam het taalgebruik te versimpelen. Ook vond ik het slim dat hij had gekozen voor de tweetaligheid van Maarten, die langzaam weer verdween.

"Twee vrouwen, twee vrouwen in ruisende kledij, een jonge en een oudere. Ze spreken Engels en trekken een boek met foto’s uit mijn handen. (Kan maar beter doen wat zij willen, ben niet sterk meer, zoals vroeger, ernstig verzwakt zelfs blijkt nu.) Sta op. Begint het bonzen weer. Duizelig. En dorst. Wil niet tussen hen in naar buiten. (Willen ze me eruit zetten omdat ik te lastig word?) ‘Niet naar die man in de sneeuw!'" (p. 92)

In dit stuk lees je over de verwarring van Maarten dat twee vrouwen (zijn vrouw Vera en een thuishulp) Engels praten, terwijl ze in Amerika zijn. Maarten herinnerd zich dat niet meer. Ook denkt hij hier al in kortere zinnen. Ook wil hij niet naar de man in de sneeuw. Die man is hijzelf. Hij zag zijn eigen reflectie in het raam, maar herkende zichzelf niet. Zoals ik al zei is het verhaal tragisch, maar erg goed geschreven en ik zou het aanraden aan mensen die meer geïnteresseerd zijn in een goede schrijfstijl dan in een spannend verhaal. 

(Ik snapte niet precies wat er bedoelt werd met een oordeelbalk of hoe ik er een moest maken op de iPad. Ik heb blogs van vorige jaren doorzocht tot ik een oordeelbalk vond waarvan ik dacht dat die mijn mening wel reflecteerde. 
Ik nam aan dat het witte gedeelte stond voor de cijfers 1-10 en het zwarte gedeelte op de plek van jouw mening.)

__________________________________________________________________________


Bronnen

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Hersenschimmen (samenvatting)
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/J._Bernlef
http://www.alzheimer-nederland.nl
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Onze_man_in_Havana
http://leesdossiertamaraschouten.blogspot.nl/2012/05/leesverslag-sonny-boy.html (oordeelbalk)

zaterdag 5 september 2015

Klas 4 - Leesautobiografie

Ik kan me geen tijd herinneren waar ik niet werd voorgelezen of zelf las. Van jongs af aan lazen mijn ouders aan mij voor. Ze lazen vooral veel sprookjes voor. Het boek dat ik me het beste herinner is Peter Pan. Dat was mijn favoriete sprookje. Ik heb dat verhaal zo vaak voorgelezen gehad dat ik het helemaal uit mijn hoofd op kon zeggen. Er is zelfs een video van mij toen ik klein was waarbij ik in Frankrijk op en neer spring op het bed terwijl ik het verhaal opzeg.
De liedjes waar ik altijd naar luisterde waren vooral K3 liedjes. Ik ben ook naar meerdere optredens geweest van hun. Ook luisterde ik veel naar Ernst en Bobbie.

Ik heb drie jaar op een basisschool in Zaandam gezeten. Ik herinner me daar niet veel meer van. Vanaf groep vier zat ik in Gorinchem op een basisschool. De lerares las vooral 'Mees Kees' voor. We vonden het altijd heel leuk, want voorgelezen worden was beter dan taaloefeningen maken. Rond groep 6/7 las de lerares nog steeds wel voor, maar minder. Ze begon met en het voorlezen van spannende en misschien zelfs horrorverhalen. Zo ben ik geïntroduceerd tot dat genre.  
Op de basisschool las ik niet echt in een bepaald genre. Ik was in ieder geval niet een van de meisjes die alleen 'Hoe Overleef Ik...' boeken las. Dingen die me aanspraken waren de bovennatuurlijke elementen en de spanning. 
Ik kan me alleen een paar boeken van groep 6/7/8 herinneren. Ik weet dat ik in groep zes een boekbespreking deed over een boek uit de 'Charmed' serie (gebaseerd op de tv serie). De lerares vond dat dat boek te ingewikkeld was voor de klas om te begrijpen, dus in groep zeven moest het een makkelijker boek zijn. Ik koos toen voor de 'Hopeloze Heks'. In groep acht las ik 'Nachtverhaal'. Dat was gewoon een boek uit de kast van school. Het was over elfen en kabouters etc. Ik had een fantastische powerpoint gemaakt en kreeg aftrek omdat die te afleidend was terwijl ik praatte. 

Toen ik op het voortgezet onderwijs kwam kreeg ik een iPad. Zo werd ik geïntroduceerd tot het brede aanbod aan series online. Na zeven seizoenen gekocht te hebben van Buffy The Vampire Slayer was ik zo'n beetje blut, dus gratis series online kijken was een verademing. Het begon met fantasie. Veel vampieren, weerwolven en bovennatuurlijke dingen. Ik kwam er toen achter dat dingen vaak gebaseerd zijn op boeken en zo ging ik steeds meer lezen. 
Ik begon met het lezen van de boeken van The Vampire Diaries. De boeken liepen echter anders als de serie, dus daar stopte ik al snel mee. Toen begon ik de 'The Mortal Instruments' serie te lezen. Ook las ik het boek 'Zielen' en wacht ik nog steeds op het vervolg daarvan, die er waarschijnlijk nooit zal komen. 
Nog steeds spraken de eigenschappen van het bovennatuurlijke en de spanning mij aan. Boeken lees je om even niet aan het dagelijkse leven te denken en fantasie doet daar een schepje bovenop. 
Vooral boeken over dagelijkse onderwerpen zoals scheiding, terminale ziektes en oorlog spraken mij niet aan. Nog steeds niet trouwens. Die onderwerpen worden we dagelijks al genoeg mee geconfronteerd.
Ik las graag, maar ik keek ook graag series. Ik zocht een dus een balans ertussen. Ik hield er niet van als ik maar twintig pagina's tegelijk kon lezen. Het liefst las ik een boek in een keer uit. Daarom las ik vaak meer in de weekenden en in de vakanties. Series kon ik makkelijk tussen het huiswerk door kijken. 

Wat mij eerst altijd aansprak ik het boek was veel fantasie en spanning. Naarmate ik ouder werd begon ik het steeds belangrijker te vinden dat een boek goedgeschreven karakters had met interessante relaties. Als een boek wordt geschreven om een bepaald persoon heen, en die persoon is vervelend, dan heb ik al geen zin meer om heel een boek over hem/haar te lezen. Ook vind ik liefdes driehoeken zwaar irritant. Als het niet belangrijk is voor het plot, of de verhaallijn vordert, dan vind ik dat het geheel uit het boek hadden kunnen weglaten. 
Ik ben ook steeds meer geïnteresseerd geraakt in boeken die zich in het verleden afspelen. Als je mijn leesautobografie van klas twee leest, staat er dat ik niet hou van boeken die zich in het verleden afspelen. Dit is dus verandert over de jaren heen. Vaak zijn de boeken het beste als de schrijver zich echt verdiept heeft in die tijd. Als ze het verhaal schrijven rondom echte geberutenissen in de geschiedenis. Zo ben je fictie aan het elzen, maar leer je er toch iets van. 

Vandaag de dag lees ik boeken waarbij ik enthousiast word zodra ik hoor waarover ze gaan. Ik lees nu de 'Skammerens Børn' serie in het Engels (die is van origine Deens). Het verhaal speelt zich af in het verleden, heeft interessante hoofdpersonen en wisselt van perspectief. Ook lees ik de 'Outlander' serie. Die gaat over Schotland in 1700 en de oorlog tussen de Jacobites en de clans. Binnenkort ga ik ook het boek Victoria van Knut Hamsun lezen. Dat speelt zich ook af in het verleden en is vaag gebaseerd op Romeo en Juliet. Dat is lang niet alles, maar ik ga niet alles opnoemen. Ik lees dus aardig veel. 
Ik blijf graag dezelfde onderwerpen lezen als die ik nu lees, maar vaak zijn ze moeilijk te vinden van Nederlandse schrijvers. Ik zal mijn leessmaak dus moeten verbreden en een keer een ander genre moeten proberen. Spanning is een ding wat ik niet snel zal opgeven als het erop aankomt. Als een boek niet spannend is, of onverwachte momenten heeft, dan houdt het waarschijnlijk niet mijn aandacht erbij. Gelukkig zijn er genoeg spannende, Nederlandse boeken. 
 
Ik denk dat ik zo rond niveau vier zit. Ik wil later misschien schrijfster worden, dus verschillende verteltechnieken en complexe karakters spreken mij wel aan. Ook is teksten analyseren erg handig als je later zelf teksten wilt schrijven. Cultuurhistorische geschiedenis spreekt mij ook aan. Vaak als ik iets lees word ik automatisch geïnteresseerd in die tijd of die gebeurtenis in het verleden. 
De boeken die bij dat niveau staan heb ik niet gelezen, maar dat komt omdat ik vooral Engelstalige boeken lees. 
Dat ik later schrijfster wil worden heeft wel invloed op mijn houding tegenover lezen en moeten lezen. Ik lees vaak een boek omdat het leuk is, maar ik let ook op de inhoud, het perspectief en de karakters. Wat zou ik doen als ik dit boek schreef? En hoe zouden mensen deze plot twist vinden? Zo kijk ik er dus niet tegenop dat ik wat meer moet gaan lezen. Ik leer ervan, doe er ervaring van op en vaak is het ook nog leuk. 

zondag 8 februari 2015

Klas 3 - Boekverslag 'Love, Rosie'

Inleiding

Ik heb gekozen voor dit boek, want in geen tijden heb ik een boek gelezen wat me zo heeft meegesleurd in het verhaal. Doordat het boek bestaat uit briefen, chats en ansichtkaarten heb ik echt het gevoel dat ik die mensen persoonlijk kende. Dat maakte het verhaal ook heel realistisch. 

In dit boekverslag vertel ik hoe het verhaal verloopt en geef ik geef ik mijn mening. Ik ga hierin ook het boek met de verfilming vergelijken, want daar zitten aardig wat verschillen in die best grappig zijn.

__________________________________________________________________________


Algemene Informatie

Titel 
- Engels: Where Rainbows End
- Nederlands: Voor Altijd
- Algemeen: Love, Rosie

Auteur
Cecelia Ahern

Aantal bladzijden
432

Uitgeverij
- Where Raindbows End: HarperCollins
- Voor Altijd: Truth & Dare
- Love, Rosie: Prometheus

Plaats uitgeverij
- HarperCollins: Amerika, Canada, Groot Brittanië, Australië, New Zeeland, en India
- Truth & Dare: Nederland
- Prometheus: Nederland

Jaar van uitgave
- Where Rainbows End: 2004
- Voor Altijd: 2006
- Love, Rosie: 2014

Film 
Love, Rosie

__________________________________________________________________________


Samenvatting 

Alex en Rosie zijn beste vrienden vanaf hun vijfde. Ze zijn niet uit elkaar te krijgen. Maar dan moet Alex op zijn zeventiende van Dublin naar Boston verhuizen voor zijn vaders werk. Net nu Alex en Rosie gevoelens voor elkaar beginnen te krijgen. 
In de hoop om toch samen te zijn, maken ze plannen voor Rosie om naar school te gaan in Boston. Alex gaat naar Harvard, Rosie gaat naar Boston University en alles komt goed. Maar dan wordt Rosie plotseling - na een onenightstand met Brian op een schoolfeest - zwanger en vallen alle plannen in duigen. Rosie blijft in Dublin om haar dochtertje Katie op te voeden, terwijl Alex een doktersopleiding volgt in Boston.

Rosie gaat werken in een winkel genaamd Paperclip Co. en ontmoet daar Ruby. Rosie en Ruby worden beste vriendinnen. Ruby ontmoet later een man genaamd Teddy Bear en gaat salsa dansen met haar zoon Gary. Ze winnen het kampioenschap en mogen naar de finale in Spanje, maar ze winnen die helaas niet. 
Ook verhuist Rosie's zus Stephanie naar Frankrijk. Daar ontmoet ze Pierre. Stephanie trouwt later met Pierre en ze krijgen twee kinderen. 
Als iedereen het huis uit is verkopen Rosie's ouders hun huis en gaan ze op wereldreis met een groep. 

Alex en Rosie blijven in contact, ondanks de afstand tussen hen. Rosie bezoekt Alex in Boston, in de hoop dat er toch iets is tussen hen. Maar daar komt ze erachter dat Alex gaat trouwen met Sally, een vriendin die hij had ontmoet op Harvard. Kort na de bruiloft raakt Sally zwanger van Josh. 

In de tussentijd wordt Rosie verliefd op een tien jaar oudere man genaamd Greg. Al snel gaan ze samenwonen en trouwen ze. Kort daarna eindigt de relatie tussen Alex en Sally, omdat ze beiden dokters zijn en een te druk schema hadden.

Ondertussen volgt Rosie in Dublin een hotelmanagementopleiding, waarna ze gaat werken bij een groot hotelketen. Rosie's broer Kevin gaat werken als kok in een van de hotels van dezelfde hotelketen als waar Rosie werkt.

Brian - Katie's vader - komt plotseling weer opduiken. Hij biedt Katie een baan aan als DJ op Ibiza in een van de clubs die hij bezit. Daar ontmoet Katie haar oude vriend Toby weer. Katie en Toby's relatie is geheel hetzelfde als die van Alex en Rosie.

Na zijn breuk met Sally schrijft Alex een brief naar Rosie, waarin hij haar vertelt over zijn gevoelens. Helaas wordt de brief onderschept door Greg en krijgt Rosie hem pas veel later te zien.
Namelijk na de breuk met Greg. 
Greg is niet alleen schijnheilig voor het achterhouden van de brief, hij gaat ook nog eens vreemd. Rosie komt daar achter als ze een reservering op zijn naam ziet staan voor de bruidssuite in één van de hotels.  
Rosie dumpt Greg en krijgt de brief eindelijk te zien. Maar het is te laat.
Alex is in de tussentijd in contact gekomen met Bethany, een ex-vriendin van high school. Bethany's vader is een bekende chirurg, die Alex op zou gaan leiden. Alex voelt zich daarom genoodzaakt met Bethany te trouwen. Ze krijgen samen een zoontje genaamd Theo. 
Al snel komen ze er achter dat ze niet voor elkaar bestemd zijn. Echter willen ze wachten met scheiden tot hun zoon 18 wordt.

Tijdens de wereldreis die Rosie's ouders maken wordt haar vader ziek en sterft. Haar moeder blijft doorreizen tot ze uiteindelijk niet meer kan en ook sterft. Rosie erft dan het vakantiehuis in Connemara. Daarin start ze haar eigen Bed & Breakfast. 

Dan stuurt de 31-jarige Katie een mail naar Alex en Rosie dat ze verliefd is op Toby. In de brief naar Alex verteld ze dingen die haar moeder zei tegen haar, bijvoorbeeld over de stilte die zij en Alex hadden toen Rosie op bezoek kwam in Boston. Alex voelde de stilte ook, maar dacht jarenlang dat hij het zich had verbeeld. Gelijk stuurt Alex nog een brief naar Rosie, waarin hij zegt dat zijn gevoelens nog veel sterker zijn geworden dan dat hij ze beschreef in de vorige brief. 
Hij neemt dan de eerste vlucht naar Connemara, om Rosie naar Rosie te gaan.
Alex en Rosie zijn dan, na 45 lange jaren, eindelijk samen.     

__________________________________________________________________________


Mening 

Romantisch
Alex en Rosie zijn bestemd voor elkaar en iedereen weet het. Ze houden erg veel van elkaar en hebben alles voor elkaar over. Na 45 jaar van ontkenning en mislukte huwelijken, komen ze eindelijk samen. Ondertussen trouwt Rosie's zus met een Fransman en krijgt twee kinderen met hem. Rosie's ouders gaan samen op wereldreis, want het was altijd al hun droom om naar de Mediterrane kust te gaan. Ruby ontmoet de liefde van haar leven, net als haar zoon Gary. En Rosie's dochter Katie ziet na al die jaren ook in dat verliefd zijn op je beste vriend zo gek nog niet is. (104)

Realistisch
Het boek bestaat geheel uit brieven, chats en ansichtkaarten. Zo is het net of je door iemands post heen gaat, of door hun telefoon. Ook maakt het boek grote tijdsprongen. Dan lees je bijvoorbeeld een verjaardagskaart die Alex naar Rosie heeft gestuurd voor haar negende verjaardag en daarna een voor haar tiende. Zo leef je echt met de personen mee. Je ziet je opgroeien van een jongetje dat vervelende spelfouten maakt tot een bekende dokter en een meisje dat niet van dubbele wiskunde op maandagochtend houdt tot een eigenaar van haar eigen hotel. Natuurlijk is het allemaal te mooi om waar te zijn dat iedereen zijn dromen waar komen, maar er gebeurt niets in dit boek wat in het echt ook niet zou kunnen gebeuren. (126)

Grappig
Natuurlijk proberen ze alles een beetje luchtig te houden, want scheidingen en het verlies van familie is natuurlijk niet zo leuk.
Er gebeuren daarom ook veel grappige dingen in dit boek. Alex en Rosie hebben bijvoorbeeld wiskunde van een vervelende lerares genaamd ms. (Big Nose Smelly Breath) Casey, die ze beide afschuwelijk vinden. Maar later in het boek heeft Rosie een baan nodig en gaat ze op haar oude school werken. Dan blijkt ze zo slecht nog niet en worden ze vriendinnen.
Ook doen Ruby en Rosie mee aan salsa lessen. Ruby neemt een keer haar zoon mee, omdat Rosie niet kon. Haar zoon bleek er hartstikke goed in te zijn! En zo gingen Ruby en haar (dikke, luie) zoon meedoen met salsa competities en mochten ze zelfs naar het EK in Spanje. (134)

__________________________________________________________________________


Opvallendste fragment

Het opvallendste (en beste) fragment uit het boek vind ik het artikel over de bruiloft van Alex en Bethany. Het is een artikel uit een roddelblad wat Josh naar Rosie stuurde.

In het artikel wordt de bruiloft tot in detail beschreven. Maar het belangrijkste is dat de hele bruiloft in het teken van rozen is. Het boeket bestaat uit rozen, het pad naar het altaar was bedekt in rozenblaadjes en iedereen droeg een roos op zijn kleding.

Eloise Parkinson, de vrouw die het artikel schrijft, maakt de perfecte opmerking: 'Alles was zeker "rozig" op deze dag'. Als je dit vertaalt krijg je: 'Everything was certainly “rosie” on this day'.
Dat vind ik echt fantastisch gezegd. Rosie was namelijk niet uitgenodigd voor de bruiloft en was er dus niet bij. Het was dus net alsof Alex alle rozen in het land had gebruikt om Rosie te vervangen.

__________________________________________________________________________


Korte opdracht - Songtekst

Kodaline - High Hopes

Broken bottles in the hotel lobby
Seems to me like I'm just scared of never feeling it again
I know it's crazy to believe in silly things
But it's not that easy

I remember it now, it takes me back to when it all first started
But I've only got myself to blame for it, and I accept it now
It's time to let it go, go out and start again
But it's not that easy

But I've got high hopes, it takes me back to when we started
High hopes, when you let it go, go out and start again
High hopes, when it all comes to an end
But the world keeps spinning around

And in my dreams, I meet the ghosts of all the people who have come and gone
Memories, they seem to show up so quick but they leave you far too soon
Naïve I was just staring at the barrel of a gun
And I do believe that, yeah

But I've got high hopes, it takes me back to when we started
High hopes, when you let it go, go out and start again
High hopes, oh, when it all comes to an end
Now the world keeps spinning
Yeah, the world keeps spinning around

High hopes, it takes me back to when we started
High hopes, when you let it go, go out and start again
High hopes, oh,
And the world keeps spinning
Ooh, yeah, this world keeps spinning

How this world keeps spinning around


Ik heb voor dit lied gekozen, want het past eigenlijk in alle opzichten bij Alex en Rosie. Maar het past ook bij de les die je leert door het boek te lezen.

Broken bottles in the hotel lobby
Dit verwijst naar alcoholisme, maar ook een beetje naar Rosie. Rosie wil namelijk al van jongs af aan haar eigen hotel. 

I know it's crazy to believe in silly things
Als Rosie zwanger raakt, gelooft ze dat ze na de bevalling nog wel naar Boston kan. Maar dan ziet ze in dat dat niet meer gaat gebeuren, omdat voor een kind zorgen veel werk en erg duur is.

I remember it now, it takes me back to when it all first started
But I've only got myself to blame for it, and I accept it now
Alex zijn ouders verhuizen naar Boston. Daardoor mist Alex het schoolfeest en gaat Rosie met Brian daarheen. Ze raakt zwanger van Brian, waardoor ze niet meer naar Boston kan. 
Als Alex niet was verhuist, ging Rosie niet met Brian naar het schoolfeest en was ze nooit zwanger geraakt. 

Uiteindelijk accepteert Rosie het wel en is ze erg blij met haar dochtertje Katie en zou ze het niet anders willen.

It's time to let it go, go out and start again
But it's not that easy
Rosie moet haar dromen én Alex loslaten om voor haar dochtertje te zorgen. En Alex moet Rosie loslaten om carriere maken in Boston. Rosie's zus Stephanie stopt met school en verhuist naar Parijs om 'zichzelf te vinden'. Hierdoor laat ze dus haar familie achter, maar ontmoet ze wel haar grote liefde. Daarna laten Rosie's ouders hun twee andere kinderen achter om op reis te gaan.

Dan moet Alex Rosie voor een tweede keer laten gaan als hij eindelijk een brief stuurt waarin hij zijn gevoelens verteld aan Rosie. Greg - de man van Rosie - onderschept de brief, waardoor Rosie hem te laat krijgt. Doordat Rosie niet reageert, trouwt Alex met Bethany. Ze lopen elkaar constant mis.

Memories, they seem to show up so quick but they leave you far too soon
Het enige wat Alex en Rosie van jongs af aan wilde was weggaan uit Dublin en samen naar Boston. Maar later zien ze in dat het leven in Dublin zo slecht nog niet was. Dan wensen ze dat alles weer zo simpel was en dat ze gewoon samen waren.

Now the world keeps spinning
Yeah, the world keeps spinning around
Het leven gaat altijd door. Dat merk je heel erg in dit boek. Rosie raakt zwanger, maar Alex gaat nog steeds naar school in Boston. Rosie's vader gaat plotseling dood, maar haar moeder blijft rondreizen. Het maakt niet uit wat er gebeurt, je moet altijd doorgaan.

__________________________________________________________________________


Lange opdracht - Vergelijking met de film

De film is tien jaar na het boek gemaakt. Er zitten heel wat verschillen tussen het boek en de film. Sommigen zijn best grappig, en anderen komen waarschijnlijk gewoon door tijdsgebrek. 

Tijdsverloop
Het grootste verschil tussen het boek en de film is de tijdsverloop. In het boek komen Rosie en Alex na 45 jaar pas samen. In de film daarentegen komen ze al samen na 12 jaar. Dit komt omdat ze voor de film geen andere acteurs wilden gebruiken voor de oudere versies. Je kan niet iemand 18 laten spelen en daarna 50.

Familie
In het boek heeft Rosie een oudere zus genaamd Stephanie en een jongere broer genaamd Kevin. Beide personen spelen een grote rol in het boek. In de film heeft Rosie twee kleine broertjes, genaamd Gary en Joey. Ze zijn alleen te zien in het begin van de film en voor de rest voegen ze niets to aan het plot.

Alex heeft in het boek een oudere broer genaamd Phil. Alex mailt altijd naar Phil voor advies over Rosie en wat hij moet doen aan zijn andere vrouwen. In de film heeft Alex een jongere zus, waarvan de naam niet een genoemd wordt.

Huwelijken
Rosie heeft in het boek een onenightstand met Brian, waardoor ze zwanger raakt van Katie. Brian komt later terug voor Katie, maar blijft alleen bevriend met Rosie. 
Later trouwt Rosie met een man genaamd Greg, waarvan ze later ook weer scheidt.
In de film heeft Rosie een onenightstand met Greg. Greg komt later teug voor Katie, maar wordt dat verliefd op Rosie. Dan trouwen ze en scheiden ze ook. Ze hebben dus Brian en Greg uit het boek genomen en er één persoon van gemaakt.

Alex trouwt in het boek met Sally en krijgt een zoontje met haar. Dan trouwt Alex later met Bethany en krijgt ook een zoontje met haar. Beide huwelijken lopen stuk.
In de film trouwt Alex met Sally, maar komt erachter dat het niet zijn zoontje is. Sally ging namelijk vreemd. Daarna trouwt Alex met Bethany, maar ze krijgen nooit een kind. 

Ruby ontmoet in het boek tijdens een feestje een man genaamd Teddy Bear. Ze gaat samen wonen met hem, maar trouwt niet. Haar vorige huwelijk was namelijk stuk gelopen. Ze had daar wel nog haar zoon Gary aan overgehouden.
In de film is Ruby alleen. Ze heeft geen zoon en is nooit getrouwd geweest. Tegen het einde van de film ontmoet ze de broer van Sally, genaamd Phil (die niet bestond in het boek). Ze kijken elkaar aan en hij vraagt haar gelijk ten huwelijk. Daar wordt verder niet op in gegaan in de film.

Natuurlijk zijn er minder huwelijken in de film, want veel personen uit het boek zijn weggelaten. Rosie's zus Stephanie trouwt in het boek met Pierre en krijgt twee kinderen. Ook Ruby's zoon trouwt in het boek met een vrouw genaamd Maria en krijgt drie kinderen.

Namen
Ze hebben aardig wat personen en minder belangrijke onderwerpen weggelaten in de film. Maar de namen van die weggelaten personen hebben ze wel gebruikt. 
Zo heette in net boek Alex zijn broer Phil, maar heet in de film de broer van Sally Phil. In het boek heette de zoon van Ruby Gary, en in de film heette Rosie's broertje zo. 

Dromen en spelfouten
In de film heeft iedereen het constant over de rare dromen van Alex. Van jongs af aan droomt hij dat hij de punt van een pijl is of clip op de gordel van een stoel in het vliegtuig. Hele rare dingen dus. Zo laten ze in de film wel merken dat Rosie van Alex houdt. Ze is namelijk de enige die zijn dromen niet raar vindt. Sally zei zelf tegen Alex dat hij maar naar een dokter moest voor zijn rare dromen en het het misschien lag aan zijn zelfvertrouwen. 

In het boek daarentegen wordt nooit iets gezegd over die rare dromen. Wat wel steeds terugkont is de spelfout die Alex maakt. Van jongs af aan schrijft Alex 'no' in plaats van 'know'. Rosie verbetert hem altijd. Zelfs later als hij dokter is maakt hij nog steeds dezelfde fout. 
Alex stuurt ook vaak briefen naar Katie. Dus Katie maakt later dezelfde fout. Als Katie 'no' schrijft, verbetert haar vriend Toby haar altijd. Dit is nog een ding waar je aan kunt zien dat de relatie van Alex en Rosie gelijk is aan die van Toby en Katie.

__________________________________________________________________________


Bronvermelding

Boek
Love, Rosie

Songtekst
metrolyrics.com

Informatie over de uitgavendata en uitgeverijen komt van Wikipedia.

__________________________________________________________________________


maandag 27 oktober 2014

Klas 3 - Divergent

Zelfverloochening (Abnegation)

De mensen van zelfverloochening geloven dat de al het foute in de wereld komt door egoïsme. Daar zijn ze ongelofelijk onbaatzuchtig en denken ze alleen aan anderen.
De mensen van zelfverloochening lijden een leven zonder ijdelheid, hebzucht en jaloezie. Ze mogen niet roddelen, lang in de spiegel kijken of luxe bezitten.
Ze focussen hun leven op het helpen van anderen. 

De mensen zijn gekleed in grijze, losse kleding zodat ze geen aandacht trekken.
De vrouwen dragen hun haar meestal in een knot en de mannen hebben heel kort haar. Het enige accessoire dat is toegestaan is een horloge, omdat dat praktisch is. 


Eruditie (Erudite)

De mensen van eruditie waarderen intelligentie en wijsheid over alles. Ze focussen hun leven op het opnemen van kennis. Ze bevinden zich dan ook vaak in bibliotheken om boeken te lezen of om dingen te lezen op de computer.

Hun leider is Jeanine Matthews, de persoon met het hoogste IQ in eruditie.

Al de technologische dingen komen van eruditie zoals de inwijding serums. De mensen van eruditie zijn vaak dokters, wetenschappers en leraren.

De mensen van eruditie moeten minstens één blauw kleding artikel dragen, omdat blauw een kalmerende kleur is en het brein stimuleert. 

Eruditie is een rivaal van zelfverloochening. Zelfverloochening is namelijk de baas over de regering en eruditie wil aan de macht komen. Eruditie vindt dat de mensen van zelfverloochening heel egoïstisch zijn en alleen aan hun eigen factie denken. Jeanine Matthews zegt ook dat de mensen van zelfverloochening de divergente beschermen.


Onverschrokkenheid (Dauntless)

De mensen van onverschrokkenheid waarderen moed over alles. Ze moeten dagelijks met wapens trainen en zich voorbereiden op het bestaan van een onverschrokkene. De mensen van onverschrokkenheid zijn de enige die met de trein mogen, maar ze moeten wel op - en afspringen. 

Als een onverschrokkene te oud wordt om zijn taak te volbrengen wordt hij factie-loos of kiest hij ervoor om te sterven. Daarom heeft deze factie geen oude mensen.

De mensen van onverschrokkenheid bewaken de stadsomheining en beschermen de bewoners van Chicago. 

De mensen van onverschrokkenheid dragen altijd zwart. Ze dragen strakke, leren outfits en hebben piercings en tatoeages.  


Oprechtheid (Candor)

De mensen van oprechtheid waarderen eerlijkheid en kunnen niet liegen. Ze zijn vaak advocaten omdat ze overal eerlijk over zijn.

Ze geloven dat de waarheid zwart-wit is en daarom dragen ze dat ook.


Vriendschap (Amity)

De mensen van vriendschap houden niet van oorlog. Ze hebben geen echte leider en zijn een democratische factie. 
Ze verbouwen gewassen en werken samen met eruditie om nieuwe manieren van landbouw te ontwikkelen.

De mensen dragen comfortabele kleding in de kleuren geel en rood.


Factie-loos

Als een persoon een factie kiest en faalt bij de inwijding wordt die persoon factie-loos. Of als iemand het niet eens is met de keuzes van zijn facties, kan hij/zij er zelf voor kiezen om factie-loos te worden.

De factie-loze hebben een zwaar bestaan. Ze krijgen de banen die de anderen niet willen zoals schoonmakers en vrachtwachenchauffeurs. 

De factie-loze lopen vaak rond in oude en versleten kleding in zien eruit als zwervers. 
__________________________________________________________________________

Hoofdpersonen

Zelfverloochening (Abnegation)

Ashley Judd - Natalie Prior
Tony Goldwyn - Andrew Prior
Ray Stevenson - Marcus Eaton

Eruditie (Erudite) 

Kate Winslet - Jeanine Matthews
Ansel Elgort - Caleb Prior

Onverschrokkenheid (Dauntless)

Shailene Woodley - Beatrice "Tris" Prior
Theo James - Tobias "Four" Eaton
Maggie Q - Tori Wu
Jai Courtney - Eric
Zoë Kravitz - Christina

__________________________________________________________________________

Beatrice

Uit de testresultaten komt dat Beatrice niet bij één, maar drie facties past. Dat betekent dat ze divergent is. Divergent zijn is gevaarlijk. Volgens het systeem past iedereen bij een factie en volbrengt iedereen daar zijn taak. Maar divergente denken en handelen anders. Dat blijkt uit Beatrice's test. 
Tori (degene die de test afneemt bij Beatrice) zegt tegen haar dat ze het stil moet houden en raad haar aan om gewoon bij zelfverloochening te blijven.

Uiteindelijk kiest Beatrice bij de ceremonie toch voor onverschrokkenheid en moet ongelofelijk haar best doen bij de inwijding. 
Maar ze krijgt hulp van Tobias "Four" Eaton, die later ook divergent blijkt te zijn.
Na een paar testen kwam Tobias erachter dat Beatrice divergent was en leerde haar toen om zich te gedragen als een onverschrokkene. 

Als iedereen van onverschrokkenheid een (zombie)serum van Jeanine krijgt heeft het geen effect op Tobias en Beatrice. Daardoor kwamen ze ook in de problemen. 
Heel de factie van onverschrokkenheid werd als een leger ingezet om de factie van zelfverloochening uit te roeien. 

Alles ging volgens plan tot Beatrice samen met haar broer en met de hulp van haar nu dode ouders aanviel. Beatrice gaf het serum aan Jeanine zelf en dwong haar toen om alles uit te schakelen. De korte oorlog was toen voorbij en de mensen van onverschrokkenheid waren hunzelf weer.

Aan het eind vluchtten ze met de trein naar de factie van vriendschap.